HomeLimburgse Regio BlogNiet het EU beleid maar ons denken is failliet

In de Limburger van 17 februari proberen Arntz als monetair econoom en Abrahamsen als fysicus aannemelijk te maken dat het EU beleid met betrekking tot het vluchtelingen vraagstuk failliet is. Jammer dat beiden hun kennis en ervaring gebruiken om aan te tonen dat het glas half leeg is. Met de massa mee heulen en er nog een schepje bovenop doen is natuurlijk gemakkelijker dan intelligentie in te zetten om oplossingen te zien en je constructief te uiten over zo’n lastig onderwerp en zo’n grote uitdaging waar we hier in Nederland en in Europa nu voor staan. Met de 100 jarige verjaardag van de slag bij Verdun in het achterhoofd zouden we toch geen aanmoediging nodig moeten hebben om de uitdaging aan te gaan en ons niet bij de pakken neer te leggen gewoon vanwege het feit dat de negatieve weg te gruwelijk is.

We kunnen natuurlijk niet voorbij gaan aan wat er om ons heen gebeurt maar wel kritisch kijken hoe wij deze gegevens in onze gedachten ordenen en betekenis geven. Eerst wat denkfouten. Met wat kunstmatige semantiek tussen ‘vluchteling’ en ‘migrant’ hebben wij ons in Europa jaren lang voor de gek gehouden, van de werkelijkheid weg gekeken en Italië en Griekenland aan hun lot over gelaten met de vluchtelingenstromen over de Middellandse zee. Dat was nog binnen de Europese gemeenschap. Te stellen dat dit soort scherpslijperij hout snijdt tussen NATO bondgenoten is gevaarlijke naïviteit.

“Mensen die hier naartoe komen verwachten een beter leven, … maar er is geen werk. Dat zal ook niet veranderen in de komende jaren” schrijven A en A. Dit is waarlijk nonsens. Ieder die om zich heen kijkt ziet dat er meer dan voldoende werk is. Het enige wat ontbreekt is een monetair systeem dat arbeid op neemt en het niet uitstoot. Het is het geldsysteem dat mensen in toenemende mate uitsluit. Dat de vluchtelingen problematiek dit vraagstuk urgenter maakt is duidelijk. Het antwoord ligt dan echter niet in het buitensluiten van vluchtelingen zodat we nog meer jaren kunnen door modderen met een in toenemende mate disfunctioneel economisch en monetair systeem. Een systeem dat meer en meer mensen uitsluit en de essentie van de verzorgingsmaatschappij overboord kiepert. Het antwoord ligt in de basis van het economisch denken.

Economie gaat over oikonomia oftewel huishoudkunde. Dat betekent dat ieder iets kan bijdragen en dat ieder behoeftes heeft waarbij hij of zij anderen nodig hebben. In een ruileconomie doen mensen dat onderling, in een meer ontwikkelde economie heeft het geldstelsel oftewel het monetaire systeem de rol van verbinder en smeermiddel om een economie soepel te laten functioneren waarbij eenieder tot zijn recht kan komen. Laat nu net daar het probleem zitten.

Wat we nodig hebben is dat we van een verbrandingseconomie overstappen naar een hybride economie met twee soorten aandrijvingen. Het oude bestaande systeem dat het meer en meer laat afweten en daarnaast een locale circulaire doe economie. Een economie waarin voor iedereen plaats is zodat er geen langdurige werkloosheid, criminaliteit etc. nodig zijn. Zo’n circulaire doe economie heeft echter zijn eigen monetaire (geld) systeem nodig om werkelijk van de grond te komen. Je zou het circulaire geld een doelvaluta kunnen noemen die regionaal functioneert onder de Euro paraplu, om de gewenste maatschappelijke doelstellingen te realiseren. Om een idee te krijgen hoe dit zou kunnen werken zouden wij naar de Bristol en de Brixton pound experimenten kunnen kijken die gebruik maken van Nederlandse kennis en expertisen op dit terrein.

Natuurlijk hebben A en A gelijk als zij stellen dat er met de vluchtelingen ook enorme cultuur verschillen mee komen die, wil het goed gaan, overbrugd moeten worden. Ook hier heeft Nederland echter al ervaring mee. We hebben geleerd hoe we het Niet moeten doen met de binnenkomst van gast arbeiders die ook nog weinig geïndividualiseerd waren en waarbij logischerwijze in de volgende generatie er een jongerenprobleem ontstond. Daar kunnen wij nu op anticiperen en het dus voorkomen.

Om honderd miljard uit te geven om de EU grenzen te sluiten is geen oplossing en om in Italië en Griekenland opvangcentra te bouwen waar migranten bed, bad en brood krijgen hooguit een eerste stap. De oplossing ligt er in om een economisch en monetair vernieuwend pad op te gaan en om in alle (economisch) achterblijvende gebieden van Europa, regionale circulaire economieën op te zetten met een locale eigen munt dat in de regio circuleert. Daar wij in Nederland hier alle benodigde expertise voor hebben en in Brainport 2020 Heerlen als service Hub enorme potentie heeft lijkt me een Parkstad munt een goede manier om zowel eigen problemen op te lossen als om de wereld de weg te wijzen.

 

Share Button

Reacties zijn gesloten.