HomeNederlands BlogIk heb een droom

Waanzin, is om te blijven doen wat je altijd deed en daar een ander resultaat van verwachten, Confusius

“Ik heb een droom”

 

Ik droom dat we vluchtelingen zien als mensen in nood en als een kans voor sociale, economische en financiële innovatie. Als een stad wordt plat gebombardeerd en overal genadeloos wordt gemoord dan is vluchten het meest logische en moedigste wat je kunt doen. Slager, bakker of goudsmid, vader, moeder of student, leraar, dokter of winkelier zij allen worden gedwongen om het vege lijf te redden. De ouderen hebben echter weinig kans van slagen en blijven vaak achter wat de pijn van allen nog vergroot. Ze vluchten allen voor een plek van Hoop en veiligheid.

In mijn droom verwelkomen wij ze, geven ze eerste hulp om het ergste van de extreme stress te verlichten, om hen te laten kalmeren en langzaamaan zichzelf terug te vinden. Dan geven wij hen ruimte en basale faciliteiten en helpen hen om zich zelf te organiseren en te beginnen een soort gemeenschap op te bouwen. Daarin geeft ieder wat hij of zij kan bijdragen en ontvangt wat noodzakelijk is en een deel van dat wat er in overvloed is of hij of zij zou willen ontvangen.

In mijn droom bouwen zij een gemeenschap als waren zij op de maan geland. Ze doen wat ze kunnen en zijn in eerste instantie afhankelijk van externe bevoorrading voor al het andere. De nieuwe gemeenschap begint met het formuleren van uitgangspunten en principes die ze willen hanteren en in de praktijk brengen. Het doel is om een zich zelf besturende gemeenschap te worden met een open en transparant zelfbestuur gebaseerd op sociocratische principes. Ieder lid van de gemeenschap wordt een stem gegeven en alle overwegende bezwaren tegen een beslissing worden uitgesproken en gehoord. Alle mensen beginnen om hun eigen expertise, kennis en kunde in te brengen. In het begin wordt deze gemeenschap ondersteund en waar nodig gecoacht door de Alien buitenwereld. Wij, de Aliens, laten ons in de droom verrassen en verbazen door wat er bij de nieuwkomers gebeurt en leren veel nuttige dingen met name voor en over onze eigen maatschappij.

In mijn droom bouwen de nieuwkomers een economische gemeenschap als een collectief. Een gemeenschap waarin het uitwisselen van goederen en diensten, het ‘geven’ en ‘ontvangen’ op de langere termijn in balans dient te blijven. Een systeem waarin de netto waarde van het geproduceerde het eigendom blijft van de gemeenschap zoals vroeger bij de grote klooster gemeenschappen. De gemeenschap heeft haar eigen tegoedgeld systeem om de onderlinge transacties soepel te laten lopen, om de complexiteit van hun economie te laten toenemen en de gemeenschap te kunnen sturen en reguleren. Het tegoed geld wordt gecreëerd door iets ‘te doen’ en niet door iets ‘te hebben’. Voor leveranciers is het tegoedgeld inwisselbaar met de Euro. Na een moeizame start is de gemeenschap zich aan het voorbereiden om te vieren dat zij de eerste goederen en diensten naar de buitenwereld hebben ‘geëxporteerd’ waarvoor ze in Euro’s betaald gaan worden.

In mijn droom kan ik zien dat deze gemeenschappen op vele plaatsen en in vele landen van de Europese gemeenschap, Oost en West, gebouwd gaan worden. Dan wordt het idee plotseling over de Middellandse zee getild en spreiden nieuwkomer gemeenschappen zich over de gehele Noord Afrikaanse kust in landen als Marokko, Algerije en Tunesië. Het zendt boodschappen van hoop en inspireert mensen om hun bestemming in eigen hand te nemen.

Als ik uit mijn doom ontwaak herinner ik mij mijn recente reis door het Sultanaat van Oman. Een land dat ik ken van zo’n 45 jaar geleden toen het nog in een primitieve staat van voor- ontwikkeling verkeerde. Het is nu een modern land met een wijs man als Sultan Qaboos aan het roer. Een van de dingen die me tijdens de reis diep raakte was de manier waarop de Omaanse regering de rondreizende nomaden families proberen te integreren in een meer moderne manier van leven. Aan de rand van de woestijn bouwt zij prachtige huizen met een grote ommuurde tuin voor de schapen en geiten, een school en een administratie gebouw voor deze families. Als de families er voor kiezen om hun kinderen naar school te laten gaan mogen zij een huis uitkiezen dat zij krijgen onder een conditie: Dat zij het huis vanaf dat moment zelf onderhouden.

Terug naar het ‘hier en nu’ hoop ik dat deze droom werkelijkheid mag worden en dat partijen zullen opstaan die willen samenwerken om dit waar te maken. Over het HOE dit te doen wil ik graag met belangstellenden in gesprek gaan.

Share Button

Reacties zijn gesloten.